Ö ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında Ö harfleri bulunan 4 harfli 72 adet kelime bulunuyor.

Harf Sayısına Göre Kelimelerin Sıralaması

4 Harfli Kelimeler

Öbek, Öbür, Öçbe, Öçlü, Ödek, Ödem, Ödeş, Ödev, Ödül, Ödün, Öfke, Öger, Öğle, Öğün, Öğür, Öğüt, Ökçe, Ökse, Öküz, Ölçü, Ölen, Ölet, Ölme, Ölük, Ölüm, Ölüş, Ömer, Ömür, Önad, Önce, Öncü, Önçe, Önde, Önek, Önel, Önem, Öpme, Öpüş, Örek, Ören, Örfi, Örge, Örgü, Örme, Örtü, Örük, Örüm, Örüş, Öşür, Ötme, Ötre, Ötüş, Öveç, Öven, Övgü, Övme, Övür, Övüş, Öykü, Öyle, Özek, Özel, Özen, Özet, Özge, Özgü, Özle, Özlü, Özne, Özrü, Özür, Özüt

Bazı Ö ile başlayan 4 harfli kelimelerin eş anlamlıları

öbek : özne, yapı, küme, takım, grup
öbür : öteki, diğer, başka
öçbe : geveze, ukalâ
ödek : poliçe
ödeş : takas
ödev : yapılması, vazife, vecibe, önad, sıfat
ödün : ivaz, taviz, ödünleme
öfke : engelleme, kızgınlık, hışım, hiddet, gazap, ah, ateş, celâl, çılgına dönmek, dinine yandığım, dolgun, dünyayı gözü görmemek, dünyayıgözü görmemek, gayz, gazab, gazab-ı nefsânî, haraza, hırs, homurdanmak, hop oturup hop kalkmak, kakınç, soğukkanlı olmak, taşmak, tehevvür, teskin, teskin etmek
öğle : gün ortası, öğlen, zeval
öğün : kez

Bazı Ö ile başlayan 4 harfli kelimelerin Sözlük anlamları

öğüt :

TDK:

isim Bir kimseye yapması veya yapmaması gereken şeyler için söylenen söz, nasihat
"Bütün öğütlerine itaat ettiğim hâlde hiçbir şeye muvaffak olamıyorduk." - A. Gündüz

özlü :

TDK:

1. sıfat Özü olan, öz bölümü çokça olan
"Gönlüm dolu İstanbul un en özlü sesiyle." - Y. K. Beyatlı

2. Düşünceyi gereksiz söz kullanmadan bildiren
"Özlü anlatım."

3. Kıvamlı

4. Benliğinde, varlığında, yapısında herhangi bir nitelik bulunan
"Ben o kadar bedbaht, doğru özlü bir kadınım ki beni sonra anlayacaksınız." - A. Gündüz

5. Yapışkan, verimli (toprak)

6. zarf Kısa ve anlamlı bir biçimde
"Köprüye kadar kendi dünyaları içinde ne tatlı, ne özlü konuşurlardı." - Y. Z. Ortaç

özne :

TDK:

1. isim, dil bilgisi Bir cümlede bildirilen işi yapan, yüklemin bildirdiği durumu üzerine alan kimse veya şey, fail, süje: Çocuk uyudu. Çocuk henüz küçüktür cümlelerinde çocuk sözü öznedir

2. felsefe Bilinci, sezgisi, düş gücü olan, bazı filozoflara göre de dış dünyaya karşıt olan birey